وَ قُلْنا يا آدَمُ و گفتيم از محض كرم كه اى آدم ع اسْكُنْ أَنْتَ ساكن شو تو وَ زَوْجُكَ و جفت تو يعنى حوّا الْجَنَّةَ در بهشت وَ كُلا و بخوريد مِنْها از بهشت يعنى ميوه‌هاى آن رَغَداً خوردنى بسيار حَيْثُ شِئْتُما هرجا كه خواهيد شما وَ لا تَقْرَبا و نزديك مگرديد هذِهِ الشَّجَرَةَ اين درخت را يعنى شجرهء انگور يا انجير و اشهر گندم است فَتَكُونا پس باشيد شما اگر بدين شجره نزديك شويد مِنَ الظَّالِمِينَ از ستمكاران بر نفسهاى خود بارتكاب نافرمانى فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ پس بلغزانيد و از جاى ببرد آدم ع و حوّا ع را آن ديو سركش نافرمان بردار عَنْها از بهشت بعد از آنكه به دستيارى مار و طاوس به بهشت درآمده بود و آدم ع و حوّا ع را وسوسه كرد فَأَخْرَجَهُما پس بيرون كرد ايشان را اسناد اخراج به شيطان مجاز است چه حق سبحانه بيرون كرد آدم ع و حوّا ع را مِمَّا كانا فِيهِ از آنچه بودند در آن چيز از نعمت و كرامت وَ قُلْنَا اهْبِطُوا و گفتيم ما طاوس و مار و آدم ع و حوّا ع و ابليس را كه همه فرورويد از بهشت به دنيا بَعْضُكُمْ برخى از شما لِبَعْضٍ عَدُوٌّ مر برخى را دشمن باشيد چون ابليس و مار كه دشمن آدم ع و حوّا ع و اولاد آدم‌اند وَ لَكُمْ و مر شما را است و ذرّيت شما را فِي الْأَرْضِ در زمين مُسْتَقَرٌّ موضع قرار وَ مَتاعٌ و برخوردارى و منفعت إِلى حِينٍ هنگام رسيدن آجال و بسر آمدن اعمار فَتَلَقَّى آدَمُ پس فرا گرفت آدم مِنْ رَبِّهِ از پروردگار خويش كَلِماتٍ سخنى چند كه آن بقول اشهر اين است رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ و اين تلقى وقتى بود كه آدم بعد از هبوط بر كوه سرانديب دويست سال بگريست حق تعالى اين كلمات وى را تلقين نمود ، و چون آدم اين مناجات كرد فَتابَ عَلَيْهِ پس خداى تعالى قبول فرمود و بپذيرفت توبه او را إِنَّهُ به درستى كه حق تعالى هُوَ التَّوَّابُ اوست توبه‌دهندهء بندگان الرَّحِيمُ مهربان بر تائبان قُلْنَا گفتيم ما ديگر بار اهْبِطُوا فرورويد مِنْها از بهشت يا از سماوات جَمِيعاً همه شما فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ پس اگر بيايد بشما مِنِّي از نزديك من هُدىً دلالتى و بيانى بارسال رسل و انزال كتب فَمَنْ تَبِعَ پس هر كه پيروى كند و در پى رود هُدايَ دلالت و بيان مرا فَلا خَوْفٌ پس هيچ ترسى از تخيل حلول مكاره نيست عَلَيْهِمْ بر ايشان كه متابعت كردند رسول مرا چه ايشان از آفات ايمن باشند وَ لا هُمْ و نيستند ايشان كه از تحقق فوت مقاصد از ايشان يَحْزَنُونَ اندوهناك شوند زيرا كه به نيل مرادات فائز گردند